طراحی وب سایت

محققان دانشگاه هاروارد واقع در واشنگتن نوع جدیدی از شبکه های بی سیم موبایل را در سکوی geni مورد آزمون قرار می دهند. تحقیقات این گروه روی شبکه هایی متمرکز شده است که کاربران همواره به آن ها متصل نمی شوند. به این نوع شبکه ها که اتصال به آن ها به طور متناوب صورت می گیرد، اصطلاحاظ شبکه های اقتضایی (opportunistic) می گویند. شبکه های اقتضایی معمولا شبکه های بی سیم ناهمگامی هستند که در آن ها تجهیزات قابل حملی که توسط کاربران جابه جا می شوند، گره های شبکه را تشکیل می دهند. محققان دانشگاه هاروارد واقع در واشنگتن نوع جدیدی از شبکه های بی سیم موبایل را در سکوی geni مورد آزمون قرار می دهند. تحقیقات این گروه روی شبکه هایی متمرکز شده است که کاربران همواره به آن ها متصل نمی شوند. به این نوع شبکه ها که اتصال به آن ها به طور متناوب صورت می گیرد، اصطلاحاظ شبکه های اقتضایی (opportunistic) می گویند. شبکه های اقتضایی معمولا شبکه های بی سیم ناهمگامی هستند که در آن ها تجهیزات قابل حملی که توسط کاربران جابه جا می شوند، گره های شبکه را تشکیل می دهند. در این نوع شبکه ها وجود زیرساخت های متداول ضروری نیست؛ پس از راه اندازی شبکه گره ها به طور خودکار یکدیگر را شناسایی کرده و بدون دخالت کاربران به طور مستقیم با یکدیگر ارتباط برقرار می کنند. بعضی از شبکه های اقتضایی نیز درواقع شبکه های حسگر بی سیم هستند. جیانگ لی، یکی از استادیاران بخش سیستم ها و علوم کامپیوتر از دانشگاه هاروارد می گوید: «در این نوع از شبکه های اقتضایی گاهی خارج از دامنه سیگنال قرار می گیرید و اتصال شما با اینترنت و سایر تجهیزات موبایل قطع می شود. به عنوان مثال، می توان به زمانی اشاره کرد که در حال رانندگی در یک اتوبان و در فواصل دور هستید.» شبکه های اقتضایی در صورت قطع اتصال با شبکه اصلی، می توانند از ارتباطات peer-to-peer برای انتقال اطلاعات بهره بگیرند. به عنوان مثال، ممکن است بخواهید یک ایمیل را از اتومبیل خود ارسال کنید و به شبکه نیز دسترسی نداشته باشید. دستگاه pda شما با استفاده از یک شبکه بی سیم اقتضایی می تواند پیغام را برای دستگاه مستقر در یک وسیله نقلیه عبوری ارسال کند. این دستگاه نیز هنگام نزدیک شدن به یک برج سلولی می تواند پیغام را برای آن ارسال کند. برای درک بهتر نحوه مسیریابی در یک شبکه اقتضایی فرض کنید در یک محل شلوغ قرار دارید و مایلید اطلاعاتی را که درون حافظه گوشی همراه خود دارید، برای شخصی ارسال کنید. با شروع فرآیند ارسال، یک پروتکل ارسال کننده یکی از تجهیزات موبایل را که توسط سایرین حمل می شود و در نزدیکی شما قرار دارند انتخاب می کند تا بسته های اطلاعاتی را از طریق آن ارسال کند. در شبکه های سیمی هنگام مسیریابی بسته های اطلاعاتی، نقاط انتقال براساس پارامترهای مشخصی (فرضا فاصله نقطه انتقال از مقصد نهایی) انتخاب می شوند؛ در شبکه های اقتضایی نیز مسیریابی بسته ها براساس دو پارامتر اصلی انجام می شود: میزان محبوبیت یک گره: این محبوبیت براساس تعداد گره هایی که با گره مورد نظر ارتباط دارند، سنجیده می شود. وابستگی گره: در این پارامتر، گروه های اجتماعی که گره موردنظر با آن ها ارتباط دارد مورد توجه قرار می گیرد. پروتکل ارسال کننده، این پارامترها را به روش های مختلفی برای انتخاب نقاط انتقال، مورداستفاده قرار می دهد. به عنوان نمونه ای از این پروتکل ها می توان به پروتکل rank اشاره کرد که همواره بسته های اطلاعاتی را برای محبوب ترین گره ها ارسال می کند. البته پروتکل دیگری نیز با عنوان label وجود دارد که برای انتقال بسته های اطلاعاتی از گره هایی با وابستگی گروهی یکسان بهره می گیرد. لی استفاده از این نوع معماری شبکه اقتضایی را برای ارسال اطلاعات مفید ارزیابی می کند و آن را مکمل شبکه های مخابراتی سلولی می داند. لی می گوید: «مهم ترین تفاوت این معماری در اتصالات متناوب کاربران با شبکه است. در ساختار فعلی اینترنت فرض بر این است که کاربران دائم به اینترنت متصل هستند. لی معتقد است، در شبکه های اقتضایی همه چیز درباره اینترنت مورد بررسی دوباره قرار می گیرد. وی می گوید: از آنجا که در اینترنت فعلی فرض بر پایداربودن اتصال کاربران است، هفتاد تا هشتاد درصد پروتکل ها باید دوباره طراحی شوند. زیرا در حال حاضر در صورت قطع ارتباط تمامی پروتکل ها شکسته می شوند. براساس اظهارات وی شبکه های سیار موبایل برای پاسخ گویی اضطراری در شرایطی که زیرساخت های شبکه بر اثر سوانح از بین رفته یا شبکه برای مدتی در دسترس نباشد، کاربرد دارند. گروه تحقیقاتی لی بودجه ای را نیز برای بررسی جنبه های مختلف مدیریت شبکه های اقتضایی دریافت کرده است. در چنین شبکه هایی ممکن است بین ارسال و دریافت پیغام ها فاصله زمانی طولانی وجود داشته باشد. به گفته لی در کشورهای درحال توسعه مانند هندوستان که تحت پوشش زیرساخت های بی سیم متداول مانند برج های سلولی قرار ندارند، سه نوع طرح مدیریت شبکه برای تحمل تأخیر قابل استفاده است. وی می گوید: «ما سعی داریم شبکه های فعلی را به مناطق جغرافیایی گسترده تری توسعه دهیم. در حال حاضر، اگر بخواهید به اینترنت دسترسی یابید باید زیرساخت های لازم یا دست کم یک برج سلولی در اختیار داشته باشید. اگر به نقشه مناطق تحت پوشش برج های سلولی نگاهی بیاندازید، متوجه می شوید که بسیاری از مناطق تحت پوشش این برج ها قرار ندارند.» اینترنت به شیوه شبکه های اجتماعی یکی دیگر از تحقیقاتی که با استفاده از پلتفرم geni انجام شده، با عنوان davis social links شناخته می شود. این پروژه یک معماری جدید براساس شبکه های اجتماعی است که توسط دانشگاه دیویس کالیفرنیا انجام شده است. این پروژه از قالب شبکه های اجتماعی (و روابط دوستانه افراد در آن ها) برای برقراری ارتباطات در اینترنت بهره می گیرد. به گفته اس فلیکس وو، استاد بخش علوم کامپیوتر در دانشگاه دیواس کالیفرنیا، این شیوه ارتباطات را براساس اعتماد و هویت واقعی افراد برقرار می کند.

منبع : تلنا - وبگاه تحلیلی خبری دنیای مخابرات  تاریخ : 13   آبان   1389  شاخه : شبکه